Jennifer

Was ik maar iemand anders geworden.

Iemand met mijn talenten 

maar dan benut.

JW, 1998

Er waren eens…

Beren op de weg. Daar ging ik jarenlang met een grote boog omheen. Wegblijven van waar het moeilijk wordt. Dat was onbewust mijn manier van leven geworden, al op jonge leeftijd.

En dat deed ik door confrontaties met anderen te voorkomen. Door in relaties te blijven zitten waarin ik mezelf eigenlijk niet durfde te zijn. Of door in bijbanen te blijven hangen waar nul uitdaging in zat. Of door intern keihard ‘oh nee, echt niet’ te schreeuwen bij allerlei uitdagingen.

Ofwel: leven in de comfortzone. Dit is toch niet het echte leven, dacht ik na jaren van gefrustreerd zijn en zoeken naar ‘meer’. Ja, zo kwam ik eindelijk ergens. Ik ging de grenzen van mijn comfortzone opzoeken. En ik maakte me los van alles waar ik niet meer in wilde blijven hangen. Natuurlijk maakte ik van alles mee, diepe dalen, middelhoge pieken. Lastige gevoelens kwamen omhoog, met bijbehorende belemmerende ideeen over mezelf. Ik zocht door, in opleidingen, boeken en workshops, naar meer waarheid. En die vond ik. Of het is meer dat ik die waarheid voelde. Ik had lang geleefd op de rem, omdat ik geen angst wilde voelden.

Ik besefte dat die beren, ofwel mijn angsten en overtuigingen, er altijd zouden zijn. De crux:

DE WEG NAAR GELUK IS, HOUDEN VAN BEREN

LOESJE

Ja, ik leerde mijn beren te omarmen. Nou ja, in elk geval: ik leerde mijn angsten toe te laten, ze te accepteren voor wat ze zijn en ze zelfs als leidraad te zien. Op weg naar alles wat echt belangrijk is, komt een mens nou eenmaal veel lastig innerlijk gedoe tegen!

En nu zijn er…

sterke kanten en waarden

Ik ken mezelf. Zo heb ik mijn sterke kanten. Dagelijks wil ik meer leren over andere mensen, wijsheid vergaren en ervaringen verzamelen, dus leergierig en nieuwsgierig ben ik. Sociaal heb ik fijnzinnige voelsprieten, en de informatie die ik daarmee opvang, gebruik ik in mijn werk. Ik hou mijn vizier altijd open. Dan omarm ik een hoop, met echte betrokkenheid en warmte. En ik vind niks gek, en ik heb veel geduld. Ik lach graag. Jawel, ik heb een grote dosis humor nodig. Want serieus, dit leven is heus moeilijk. En ik bijt me er graag in vast. Want ook dat is een sterk punt van mij: volharding.

Mijn belangrijkste waarden (op dit moment, de top 5 wil nog wel eens een beetje veranderen) zijn liefde, leergierigheid, humor, bewustzijn en creativiteit.

Vorming

Die sterke kanten en waarden (en de beren eigenlijk ook) brachten mij al vroeg bij psychologie. En vooral de positieve kant van de psychologie heeft me al tijden te pakken. En wel sinds ik lang geleden het boek Flow las van de auteur met die mooie achternaam (tsjikzentmiehaajie). En nog wat heviger sinds ik geluk mocht onderzoeken bij de geluksprofessor tijdens mijn studie. Ook vandaag de dag nog verslind ik boeken en opleidingen over mooie zaken als creativiteit, bewustzijn, emotionele intelligentie, bevlogenheid, talenten, motivatie en over wat wél werkt.

FEEL THE FEAR AND DO IT ANYWAY!

SUSAN JEFFERS

Sinds ik een opleiding in ACT voltooide, zeg ik vooral ja tegen alles! En geniet ik van beren op de weg, omdat die aangeven dat ik op de goede weg zit. En sinds ik een opleiding in de MOL volgde ben ik een gesprekspartner die zonder zelf in de weg te zitten aanwezig blijft bij andermans beren. Wat zijn jouw beren?

floreren

In 2018 ben ik het Floreerburo begonnen om zelfstandig als coach en trainer te kunnen werken. Ik werk vanuit mijn sterke kanten, mijn waarden, mijn ervaringen en mijn vorming. Ik vind gesprekken met mensen vaak ontroerend mooi en waardevol. En het blijft me uitdagen, omdat geen enkel gesprek hetzelfde is. Geen enkel mens is hetzelfde (en bovendien is geen enkele beer hetzelfde). Ik krijg nog elke dag energie van dit werk. Het stemt me vaak dankbaar.

Met beren, kun je juist floreren! Hup, nu is het jouw beurt!